Panduan perjalanan Lhasa

Antara semua jenis pengangkutan, menaiki kapal terbang untuk masuk dan keluar dari Lhasa mungkin paling sesuai kerana menjimatkan masa; tetapi ia juga paling tidak sesuai, kerana ia akan memendekkan proses penyesuaian diri dengan dataran tinggi.

1. Ketika baru tiba di dataran tinggi, jangan terlalu kaku dengan rancangan, kerana keadaan badan tidak dapat dijamin; dan di Lhasa, manusia secara semula jadi menjadi malas. Malah sekadar duduk berjemur di koridor hotel pun sudah merupakan satu kenikmatan.

2. Julai dan Ogos ialah musim kemuncak pelancongan di Tibet. Pada tempoh ini harga bilik hotel dan tambang kenderaan akan naik, dan tiket kapal terbang juga sukar didapati.

Cuaca di Tibet sangat kering, maka pelancong yang rabun sebaiknya tidak memakai kanta lekap. Kedai ubat di seluruh Tibet menjual Rhodiola (红景天). Mulakan pengambilannya dua minggu sebelum memasuki Tibet; ia dapat membantu mencegah penyakit ketinggian tetapi tidak dapat merawatnya.

1. Untuk mengurangkan sejauh mungkin kesan terhadap habitat asal haiwan liar seperti kijang Tibet (藏羚羊), sepanjang keseluruhan Landasan Qinghai–Tibet terdapat 33 laluan haiwan liar, dengan jumlah lebar kumulatif hampir 60 kilometer sepanjang arah landasan. Di sepanjang laluan juga dibina banyak jambatan, benteng rendah dan laluan ternakan untuk haiwan liar merentasinya.

2. Oleh kerana kereta api Qinghai–Tibet dibekalkan oksigen sepenuhnya sejak memasuki Tibet, penumpang tidak dapat membuka tingkap, maka masalah penumpang membuang sampah sarap tidak akan berlaku. Setiap stesen di sepanjang landasan ini ada tempat pembuangan sampah, dan semua sampah dihantar ke Golmud untuk dilupuskan.

3. Landasan Kereta Api Qinghai–Tibet dapat memberikan lebih banyak peluang pekerjaan kepada petani dan penternak di Tibet.

Pengembara yang menuju ke dataran tinggi disarankan mempertimbangkan menaiki kereta api tidur dari Golmud. Anda juga boleh menyewa kenderaan persendirian; tiada harga seragam, tetapi biasanya ¥200 sehala sudah mencukupi. Kadang-kadang anda juga boleh menumpang kenderaan baharu yang dihantar ke Lhasa, sekitar lebih ¥100 seorang, tetapi tahap keselamatannya tidak tinggi.

Lapangan Terbang Gonggar (贡嘎机场) terletak di Pekan Jiazhulin (甲竹林镇), Daerah Gonggar, Bandar Shannan, Tibet, kira-kira 60 kilometer dari pusat bandar Lhasa. Terdapat bas dari lapangan terbang ke pusat bandar Lhasa dengan tambang kira-kira ¥25 dan perjalanan kira-kira 1 jam. Stesen akhir bas ialah Hotel Penerbangan Awam Niangre Lu (娘热路民航宾馆), bersebelahan Istana Potala. Jika menaiki teksi dari bandar ke lapangan terbang, kosnya kira-kira ¥200.

Kelebihan menaiki kereta api ke Tibet amat ketara. Pertama, ketinggian Landasan Qinghai–Tibet meningkat secara beransur-ansur sepanjang perjalanan, sehingga membantu badan penumpang menyesuaikan diri dengan persekitaran dataran tinggi. Kedua, anda dapat menikmati pemandangan semula jadi yang unik di laluan Qinghai–Tibet, yang tidak dapat dilihat dari kapal terbang, iaitu hulu Sungai Yangtze (长江), iaitu Sungai Tuotuo (沱沱河), Laluan Tanggula (唐古拉山口) pada ketinggian 5231 meter, Jambatan Qingshuihe (清水河大桥) yang kerap dilalui kijang Tibet, serta Kawasan Tidak Berpenghuni (无人区) yang misteri. Kemudahan oksigen dalam gerabak mula disediakan dari bahagian Golmud; dari Golmud ke Lhasa perjalanannya hanya kira-kira 12 jam, dan kereta api beroperasi pada siang hari supaya penumpang dapat menikmati pemandangan.

Dari pusat bandar anda boleh menaiki bas nombor 1, 9, 10, 14 atau 30 ke Stesen Kereta Api Lhasa (拉萨火车站). Pada masa ini terdapat kereta api ke Lhasa dari bandar-bandar seperti Beijing, Lanzhou, Xining, Chengdu, Chongqing, Shanghai, Guangzhou dan Rikaze.

Jalan raya ke Tibet termasuk Jalan Qinghai–Tibet, Jalan Yunnan–Tibet, Jalan Sichuan–Tibet, Jalan Xinjiang–Tibet dan Jalan China–Nepal. Jalan Yunnan–Tibet dan Jalan Sichuan–Tibet setiap musim hujan mungkin terputus akibat tanah runtuh, manakala Jalan Xinjiang–Tibet bahkan tiada perkhidmatan bas langsung. Jalan China–Nepal pula merupakan laluan penting bagi pelancong asing untuk memasuki Tibet.

Jalan Qinghai–Tibet dari Golmud, Qinghai, ke Lhasa sepanjang 1164 kilometer dan merupakan yang terbaik antara lima jalan raya ke Tibet. Setiap tahun ia menanggung 80% pengangkutan barangan ke Tibet, dan juga menjadi pilihan utama pelancong bebas untuk memasuki Tibet melalui darat. Dalam perjalanan anda perlu melintasi Laluan Tanggula (唐古拉山口); bas tidur jarak jauh memerlukan 24 hingga 36 jam. Oleh kerana jaraknya yang jauh, mungkin berlaku pancit tayar atau cuaca buruk, maka ketibaan tepat pada masanya tidak dapat dijamin. Stesen bas utama di Lhasa ialah Stesen Bas Beijiao (北郊客运站) dan Stesen Bas Liuwu (柳梧客运站).

Teksi di Lhasa kini menggunakan meter tambang. Tambang permulaan ialah ¥10 untuk 3 km pertama, dan ¥2 bagi setiap kilometer selepas itu. Oleh kerana kawasan bandar Lhasa agak kecil, kebanyakan perjalanan dalam bandar biasanya termasuk dalam tambang permulaan. Namun, perjalanan ke pinggir bandar seperti Biara Drepung dan Biara Sera biasanya melebihi tambang permulaan. Beca tenaga manusia pula dikenakan bayaran mengikut jarak, dengan tambang permulaan biasanya ¥3. Bas mini dan bas awam juga merupakan pengangkutan utama di Lhasa. Bas awam dalam bandar ¥1, manakala bas mini ¥2.

Teh susu mentega dan arak barli (qingke) boleh dianggap sebagai makanan yang hampir pasti anda temui sepanjang lawatan ke seluruh Tibet. Namun, berbanding kawasan lain, Lhasa ialah tempat yang paling meriah. Di sini anda bukan sahaja boleh menikmati masakan Tibet yang sedap, tetapi juga pelbagai jenis hidangan lain. Selagi anda mempunyai wang, anda boleh menikmati pelbagai hidangan lazat di sini.

Jabatan Kecemasan 0891-6322200

Jabatan Kecemasan 0891-6822115

Di Lhasa anda boleh menikmati pelbagai jenis masakan, termasuk masakan Tibet, Kantonis, utara China dan Hunan. Yang paling banyak ialah masakan Sichuan, yang sangat digemari oleh pelancong dan penduduk tempatan. Di Jalan Deji dan Jalan Beijing, berkumpul pelbagai makanan dari seluruh China, termasuk masakan Sichuan, hotpot dan pelbagai makanan ringan. Malah terdapat juga masakan Barat dan bar, yang sering dikunjungi oleh pelancong ke Lhasa.

Lhasa ialah bandar terbesar di Tibet dan pusat pelancongan seluruh kawasan Tibet, jadi penginapan tidak perlu dirisaukan. Terdapat hotel mewah dan selesa, hotel Lhasa yang dilengkapi peralatan oksigen seperti hospital besar, serta asrama ringkas yang hanya menyediakan katil dan televisyen. Pelancong sebaiknya menginap di beberapa pusat perhentian pengembara yang terkenal, kerana di sana mudah mencari rakan seperjalanan untuk menyewa kenderaan dan bertukar maklumat.

Ramai pengembara ransel lebih suka menginap di hostel kecil seperti asrama belia, yang kebanyakannya terletak berhampiran Jalan Barkhor.

Kebanyakan hostel mempunyai papan kenyataan awam yang dipenuhi maklumat perjalanan, dengan tawaran sewa kenderaan sebagai yang paling banyak. Cara ini lebih murah 10%–50% berbanding menempah kenderaan melalui agensi pelancongan, dan anda juga boleh bertemu rakan pengembara yang ingin ke Medog, Ngari dan laluan terpencil lain.

Tiada siapa yang mampu menolak godaan Jalan Barkhor. Jalan ini mengelilingi Kuil Jokhang, dengan beribu-ribu peniaga yang menyapa anda dalam pelbagai bahasa.

Barangan yang paling banyak dijual di sini ialah perhiasan Tibet: anting-anting, kalung, gelang, cincin dan pelbagai barang unik. Kebanyakan gerai jalanan tidak menjual emas atau perak tulen, dan batu permata pada perhiasan itu pun tidak perlu diperkatakan lagi. Kerjanya agak kasar, tetapi warna dan reka bentuknya benar-benar bergaya Tibet dan sukar didapati di tempat lain. Oleh itu, ini pilihan ideal untuk membeli secara borong sebagai hadiah untuk rakan dan rakan sekerja, dengan harga antara beberapa yuan hingga belasan yuan. Di jalan belakang Kuil Jokhang terdapat kedai kecil yang menjual perhiasan perak tulen, ditimbang dengan penimbang elektronik; kira-kira ¥25 bagi setiap gram.

Lhasa mempunyai banyak tempat hiburan dan santai, termasuk pawagam, kelab karaoke, disko, bar, kelab malam, kedai teh dan gelanggang boling. Di jalanan juga terdapat banyak bar kecil milik penduduk Tibet, kedai teh manis, restoran Tibet dan mata air panas. Ramai restoran di Lhasa turut menawarkan persembahan tarian dan nyanyian etnik yang meriah.

Viva Villa: Menikmati koktel sambil melihat Istana Potala di waktu malam dan mendengar muzik rakyat yang mengasyikkan merupakan pengalaman yang sangat berbaloi.